சிறப்புக்கட்டுரைகள்
1920-ஆம் ஆண்டு வரைக்கும் சர்க்கரை நோய் (டைப் 1 டயாபட்டிஸ்) என்பது சிறு குழந்தைகளுக்குக் குணப்படுத்த முடியாத ஒரு கடுமையான நோயாக இருந்தது. அதை மாற்றியமைத்த பெருமை ஒரு மனிதனுக்கும் ஒரு விலங்குக்கும் உண்டு. அம்மனிதர்: டாக்டர் ஃப்ரெட் பாண்டிங் . விலங்கு மார்ஜோரி எனப் பெயரிடப்பட்ட ஒரு நாய். அந்த வரலாற்றுச் சாதனை இதோ.
டாக்டர் பான்டிங்கின் யோசனை
கனடாவில் பணியாற்றிய டாக்டர் ஃப்ரெட் பான்டிங், சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகள் அவதிப்படுவதையும் இறப்பதையும் பார்த்து மனம் கலங்கினார். 1920-ஆம் ஆண்டின் ஓர் இரவில் மருத்துவக் கட்டுரைகளைப் படித்துக்கொண்டிருந்தபோது, உடலின் கணையத்தில் (Pancreas) சுரக்கும் திரவத்தைப் பிரித்தெடுத்துப் பயன்படுத்தினால் இந்த நோயைக் குணப்படுத்த முடியும் என்ற யோசனை அவருக்கு உருவானது.
ஆய்வகப் போராட்டமும் உதவியும்
தனது யோசனையைச் சோதிக்க டொராண்டோ பல்கலைக்கழகத்தை அணுகினார். அவருக்கு ஒரு சிறிய ஆய்வக அறையும், உதவிக்கு சார்லி பெஸ்ட் என்ற இளம் மாணவரும் ஒதுக்கப்பட்டனர். போதிய வசதிகள் இல்லாத அந்தச் சிறிய அறையில் இருவரும் இணைந்து இரவும் பகலும் தீவிர ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டனர்.
மார்ஜோரி என்ற நம்பிக்கை நாய்
ஆராய்ச்சி சோதனைகளுக்காகத் தெருவில் சுற்றித்திரிந்த ஒரு நாயை அழைத்து வந்து, அதற்கு 'மார்ஜோரி' என்று பெயரிட்டு அன்பாகப் பராமரித்தனர். கணையத்திலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்ட திரவத்திற்கு 'இன்சுலின்' என்று பெயரிட்டனர். சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்பட்ட மார்ஜோரிக்கு இன்சுலின் செலுத்தப்பட்டபோது, அது மீண்டும் பழையபடி சுறுசுறுப்பாக மாறியது. தொடர்ந்து 70 நாட்கள் மார்ஜோரியை ஆரோக்கியமாக வாழவைத்து, மருந்து சிறப்பாகச் செயல்படுவதை அது நிரூபித்தது.
சிறுவன் லியோனார்ட் தாம்சனின் மீட்சி
இதையடுத்து 1922-ஆம் ஆண்டு, சர்க்கரை நோயின் முற்றிய நிலையில் உயிருக்குப் போராடிக்கொண்டிருந்த 14 வயது சிறுவன் லியோனார்ட் தாம்சனுக்கு இந்த இன்சுலின் ஊசி முதன்முதலாகப் போடப்பட்டது. சில நாட்களிலேயே அவனது இரத்த சர்க்கரை அளவு குறைந்து, அவன் பூரண குணமடைந்தான்.
1 டாலர் காப்புரிமை
இந்தக் கண்டுபிடிப்பின் மூலம் பெருஞ்செல்வம் ஈட்டியிருக்க முடியும். ஆனால் டாக்டர் ஃப்ரெட் பான்டிங், "இன்சுலின் எனக்கு மட்டும் சொந்தமானதல்ல, அது உலக மக்கள் அனைவருக்கும் சொந்தம்" என்று கூறி, அதன் காப்புரிமையை வெறும் 1 டாலருக்குக் கொடுத்தார்.
ஒரு சிறிய நாயின் தியாகமும், ஒரு மருத்துவரின் கருணையும் இணைந்து உருவாக்கிய இன்சுலின், இன்று உலகம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான மக்களின் உயிரைக் காத்து வருகிறது.
சமீபத்தில் கனடா ஒண்டாரியோவில் உள்ள டாக்டர் பான்டிங் நினைவு இல்லத்துக்குச் சென்றிருந்தேன். அவர் படுக்கையறையில் அதிகாலை 2 மணி எனக் காட்டும் ஓர் அலாரம் வைக்கப்பட்டிருந்தது. 1920-இல் ஒரு நாள் சரியாக அதிகாலை இரண்டு மணிக்குத்தான் அவர் இன்சுலின் பற்றிய தன் குறிப்பை எழுதினார். தினமும் 4 மணி நேரம் மட்டுமே உறங்கி, உழைத்துவந்த பான்டிங், 49 ஆம் வயதில் விமான விபத்தில் ஏற்பட்ட காயங்களால் மரணம் அடைந்தார்.
இவருக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டுள்ளது. 32 வயதிலேயே மருத்துவத்துறையில் இப்பரிசைப் பெற்றார். இப்பரிசைப் பெற்றவர்களில் இவர்தான் இன்றுவரை இளையவர்.
இன்சுலின் கண்டுபிடிப்பு என்றால் சும்மாவா? எவ்வளவு பேர் இன்று இன்சுலினைச் சார்ந்திருக்கிறோம்!
